Ağaçla Sohbet

Ağaçla sohbet

Güzel bir gündü,

Patika bizi peşinden sürüklüyordu,

biz mi onu bulmuştuk, o mu bizi bulmuştu hatırlamıyorum.

Önümüzdeki ağaç nazlı nazlı sallanarak işaret etti.

Hem Ağaçtı, hem kuşlara yuvaydı, hem de karıncalara,

Belli ki konuşmaya hasretti,

uzun zaman buralardan kimse geçmemiş,

sırtını dayayıp mola vermemişti…..

Gençliğinde İlk 5 yılı muhteşem geçen ağaç,

sonraki yıllarda çok zorlu ve

nispeten kurak geçen 25 yıl yaşamıştı.

 

Nerede ise ilk günkü gibi ince ve sıska kalmıştı.

Sonunda tekrar refaha ermiş su görmüştü.

 

Kuzey rüzgarı yeri öptürmüş, hiç eksik olmamış sırtından.

Kabuğundaki derin çizgilerine elimi değdim.

 

Yaklaşık 100 yıl süresinde ömrünü tamamlamış.

 

Şimdi Karıncalara yuva olmuş.

Huzur içinde var olmaya devam ediyor….

Yanına eğildiğimde,

ÖMRÜMDE İŞE YARAMADAN BİR GÜN DAHİ GEÇİRMEDİM dedi.