Bahar geldi, Zamanı ve Mekânı kaybettim siz bulursanız bana haber edin. Suyun başında, gölgedeyim.
Biliyorsunuz İstanbul doğanın bir parçası…. ve
Halen kendi sevenlerine bir çok köşesini açmakta.
Her mart ayı ve nevruz geldiğinde, yavaş yavaş dallar yeşermeye başlar.
Bir hafta önceki kuru dallardan HAYAT FIŞKIRIR.
Kayısı ağacı da biraz güneşi görür, aldanır çiçeklerini açar.
Az soğuk olur çiçeklerini döker.
Olan bize olur her dökülen çiçek aslında koca bir kayısıdır.
Mahrum eder sizi o tattan.
Çiçek döllenmişse mesele yok.
Umurunda mı Dünyanın
insanın kendi yarattığı değerlerle kavgasını izlemek.
Dünyada yapılacak tek kavga, Dünyayı yaşanabilir kılmak değil mi?
